سروده غلامعلی حدادعادل در فراق دختر شهیدش

«زهرای من»
ای نازنین که بی تو دلم غرق خون شده!باز آ، ببین که دل ز فراق تو چون شده
مهتاب من! بتاب به شب‌های تار من ره، بی حضور ماه تو، بی رهنمون شده
آن سر، که همچو سرو سرافراز و سبز بود اینک، بنفشه‌وار، زِ غم واژگون شده
صبری که بود در دل من، کاستی گرفتدردی که بود، بی تو دمادم فزون شده
هر جا که چامه‌ای‌ست، سرود عزای توستهر جا که جامه‌ای، ز غمت نیلگون شده
اندوه، کوه‌ کوه، شد انبوه در دلمشادی زِ در نیامده، از در برون شده
بگذار تا بگویم من بی تو کیستم:مرغی کز آسمان به زمین سرنگون شده
شمعی به یاد روی تو شب‌ها گریستهموجی ز پا فتاده، اسیر سکون شده
آزرده‌دل نشسته به کنجی غریب‌وارفرزانه‌ای که بی تو دچار جنون شده
زهرای من! شهید به‌خون‌خفتهٔ پدر!باز آ، ببین که بی تو دلم غرق خون شده…
شهیده والامقام خانم «زهرا حدادعادل» عروس امام شهید و همسر آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی است که ایشان در نخستین پیام مکتوبشان از همسر شهید خود با وصف «همسر عزیز و باوفایم» یاد کردند و فرمودند که «امیدها به ایشان داشتم».