نگاه غیرمنفعلانه رهبر انقلاب به حقوق زن

یکم
در مواجهه با نگاه سرمایه‌داری به زن، موضع ایشان نه انفعال و خودتحقیری، بلکه پرسشگری، نقد ساختاری و کنشگری تهاجمی است. ایشان تصریح می‌کنند آنچه در نظام سرمایه‌داری با عنوان آزادی زن عرضه می‌شود، در حقیقت شکل پیچیده‌ای از استثمار مدرن است؛ از استفاده ابزاری از زن گرفته تا خشونت پنهان، تبعیض در دستمزد، تحقیر هویت مادری و فشارهای صنعت سرگرمی و مصرف‌گرایی.
دوم
وجه مهم دیگر در نگاه رهبر انقلاب بازتعریف جایگاه زن در خانواده است. ایشان با صراحت تأکید می‌کنند که خانه‌داری، همسرداری و فرزندپروری نباید دست‌کم گرفته شود، بلکه مأموریت‌هایی کلیدی، حساس و تمدن‌سازند. در همین چارچوب، زن را «رئیس و مدیر خانه» و «محور خانواده» معرفی می‌کنند. به‌جای آنکه برای بزرگ‌نمایی جایگاه زن به‌سراغ نقش‌های بیرونی بروند، سهم و نقش بنیادین زن در خانواده را توضیح داده و برجسته می‌سازند.
سوم
در برابر اتهامات و نقدهایی که نسبت به وضعیت زنان در جمهوری اسلامی مطرح می‌شود، ایشان رویکردی توضیحی و اثباتی دارند. به تصریح ایشان، در هیچ مقطعی از تاریخ ایران، زنان در عرصه‌های علمی، ورزشی، سیاسی، مدیریتی و اجتماعی چنین سطحی از پیشرفت و حضور نداشته‌اند و این پیشرفت‌ها به‌طور مستقیم مرهون انقلاب اسلامی است.
چهارم
در مقایسه میان زن و مرد نیز ایشان از منطق رقابت و مشابه‌سازی پرهیز می‌کنند. زن را نه موجودی که باید با مرد سنجیده شود، بلکه انسانی مستقل با ظرفیت‌ها و توانایی‌های منحصر‌به‌فرد می‌دانند؛ چنان‌که با استناد به قرآن کریم، حضرت مریم و آسیه را نه فقط الگوی زنان، بلکه الگوی تمام انسان‌ها معرفی می‌کنند.
پنجم
در باب احکام اسلامی و از جمله مسئلۀ حجاب نیز ایشان نگاه منفعلانه ندارند. پایبندی به احکام الهی از منظر ایشان نه محدودیت، بلکه سازوکاری هماهنگ با طبیعت زن، نیازهای حقیقی جامعه و بنیان‌های اخلاقی زندگی انسانی است.
در مجموع، این رویکرد به زن است که اعتمادبه‌نفس اجتماعی می‌آفریند و می‌تواند از دامن زن مسلمان، قهرمانانی در عرصه‌های ایثار، فداکاری و نقش‌آفرینی اجتماعی تقدیم جامعه کند.