۹ ماه در جهنم دریا؛ خانواده‌های نظامی از وضعیت فاجعه‌بار ناو لینکلن فریاد می‌زنند

ام‌اس‌نو: ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن که هم‌اکنون وارد نهمین ماه استقرار و پنجمین ماه متوالی عملیات رزمی علیه ایران شده، به کانون بحرانی انسانی و لجستیکی تبدیل شده است. خانواده‌های ملوانان و تفنگداران دریایی مستقر در این ناو با ابراز نگرانی شدید، از شرایط اسفناک کشتی خبر داده‌اند. دوش‌های کپک‌زده، کمبود شدید مواد غذایی، نبود لوازم اولیه بهداشتی مانند خمیردندان و صابون، و توالت‌های غیرعملیاتی. این وضعیت در حالی رخ می‌دهد که ترامپ کارزار نظامی خود علیه ایران را بدون چشم‌انداز روشنی برای پایان آن ادامه می‌دهد و استقرار هفت‌ماهه معمول خدمه را برای دومین بار تمدید کرده است.
🔹 ملوانان این ناو که بیش از ۵ هزار نفر را شامل می‌شود، در شیفت‌های طاقت‌فرسای طولانی کار می‌کنند و بسته به شغل خود، به ندرت روز تعطیلی دارند. این ناو از زمان خروج از بندر اصلی خود در سن دیگو در نوامبر، تنها دو روز مرخصی داشته و پس از ۲۰۸ روز متوالی در دریا، در ۷ ژوئیه به طور مختصر در عمان پهلو گرفت. کهنه‌سربازان نیروی دریایی هشدار داده‌اند که کار در عرشه پرواز که یکی از خطرناک‌ترین مکان‌های جهان است، همراه با خستگی مفرط، محیطی کاملا مستعد برای حوادث مرگبار ایجاد کرده است.
🔹 کمبود منابع به یکی از معضلات اصلی تبدیل شده است. در ماه آوریل، عکس‌هایی از وعده‌های غذایی بسیار ناچیز و غیرقابل خوردن منتشر شد که هگست آنها را اخبار جعلی خواند. اما خانواده‌ها می‌گویند که این گزارش‌ها کاملا واقعی بوده و کمبود مواد غذایی، ایستادن در صف‌های طولانی برای فروشگاه کشتی و حتی جیره‌بندی مواد غذایی، همچنان ادامه دارد. یکی از مادران از پسرش شنیده که وعده غذایی او تنها نصف فنجان برنج و دو تورتیلا بوده است. هونتز هم تایید کرده که تامین میوه و سبزیجات تازه به دلیل فساد آنها در طول مسیر، به ویژه دشوار بوده است.
🔹در نهایت، آنچه این بحران را تلخ‌تر می‌کند، ناامیدی خانواده‌هایی است که با وجود حمایت اولیه از سیاست‌های ترامپ، اکنون معتقدند که این جنگ هیچ دستاوردی برای امنیت آمریکا نداشته و تنها منابع کشور را تحلیل برده و ارتش را به لبه پرتگاه کشانده است. برت اسنو، کهنه‌سرباز نیروی دریایی با صراحت گفت: «نمی‌دانم که آیا هرگز قادر خواهیم بود به هر نوع دستاورد معقولی دست یابیم، هر چیزی که حتی به آنچه آمریکایی‌ها ممکن است یک پیروزی تلقی کنند، نزدیک شود.» این اظهارات، تصویری تیره از جنگی را ترسیم می‌کند که نه تنها در میدان نبرد، بلکه در قلب‌های سربازان هم تلفات سنگینی بر جای گذاشته است.