مظلوم ترین مادر شهید ایران

برام تعجب بود که یک مادر شهید خودش این حرف رو بزند

پرسیدم : منظورتون چیه حاج خانم؟!

مادر شهیدگفت: پسرم یوسف بعد از عملیات آزادسازی خرمشهر آمد مرخصی و به ما در مزرعه کمک میکرد.

کوموله ها ریختند و یوسف رو دستگیر کردند ، به او گفتند به خمینی توهین کن

ولی یوسف این کار رو نکرد.

به من گفتند به خمینی توهین کن.

گفتم هیچ وقت چنین کاری نمیکنم.

گفتند: بچه ات را می کشیم. ؛بازهم قبول نکردم.

پسرم یوسف رو بستند به گاری و جلو چشمم سر از تنش جدا کردند و با ساطور دست ها و پاهاش را قطع کردند، شکمش را پاره کردند و جگرش را درآوردند.

گفتند: به خمینی توهین کن؛ بازهم گفتم: نه

گفتند: کاری می کنیم که از غصه دِق کنی.

من رو با جنازه تکه پاره شده یوسفم کردند در یک اتاق و در رو قفل کردند ؛ با جنازه پسرم تنها بودم.

بعداز ۲۴ ساعت در را باز کردند گفتند: باید خودت پسرت را دفن کنی.

گفتم : من مادرم، با من این کار را نکنید،من طاقت ندارم روی صورت یوسفم خاک بریزم.

گفتند: اگه این کار رو نکنی دستانت را می بندیم پشت ماشین و تو روستاها می گردانیم

شروع کردم با دستان خودم برای پسرم قبر درست کردن،

هر مشت خاک که برمی داشتم با گریه می گفتم: “یا فاطمةالزهرا، یا زینب کبری”.

انگار همه عالم کمکم می کردند برای حفر قبر پسرم.

قبر که آماده شد گفتند خودت باید خاکش کنی…

دلم گرفت، آخه پسرم کفن نداشت که جنازه اش را کفن کنم،گوشه ای از چادرم را جدا کردم وبدن تکه تکه پسرم را گذاشتم داخل چادر.

نگاهم به جنازه اش که افتاد باز دلم گرفت، آخه نه نمازی بر جنازه خوانده شد ، نه تشییعی شد، نه کسی بود دلداریم بدهد.

فقط خدا خودش شاهد هست که یک خانم چادری بالای قبر ایستاده بود و به من دلداری می داد و می گفت: صبر داشته باش و لا اله الا الله بگو.

کنار قبرش نشستم و با دستان خودم یواش یواش رو صورت یوسفم خاک ریختم… به همین خاطر من مظلوم ترین مادر شهید ایرانی هستم.

به راستی مثل کوه پای نظام جمهوری اسلامی و امام خمینی (ره) ایستادند.

ما چه قدر پای ارزش هایمان ایستاده ایم؟!

شهید  یوسف داور پناه